همیشه از بعضی چیزها میترسم،قبل تر ها از جادوگرهای نمایش های عروسکی،از باخت تیم شاهین، از چاه نداشته ی خانه مان ، از دزد ، از مرگ در جوانی ، ...
ولی الأن
از این می ترسم که دیگر چیز جذابی جز دیوانگی نیست...
من همیشه می ترسم...
حیف بود از زحمات تمام هم قطارانی که به جایزه ادبی ایران کمک کردند شخصاً تشکر نکم.
تقریبا 13 ماه پیش بود که دکمه ی اینتر جایزه ادبی، موجی در جو شعر و داستان کشور به راه انداخت . به جرأت و با غرور می گویم : هر روز که ایمیل جایزه ادبی را چک می کردم حدود 30 اثر فرستاده می شد یک روز کمتر و یک روز بیشتر . و این آمار در مقایسه با دیگر جوایز نام های ادبی قابل مقایسه نیست . اینکه نویسندگان (چه شاعر و چه داستان نویس ) به ما اطمینان کردند و به ما آری گفتند . اینک خانواده جایزه ادبی ایران به خود افتخار می کند که به این دعوت آری گفته و ما را لایق دانستند که اثراتشان را به ما برسانند تا در مقایسه ای برترین ها را انتخاب کنیم و ...
البته از داوران بسیار زحمت کش جایزه ادبی ایران هم تشکر می کنم که به عنوان عضو برجسته ی جایزه ادبی در این خانواده همچون ستاره ای می درخشند.
به هر حال با این مخاطب و علاقه مند به ادبیات ایران و ایرانی مسئولیت ما هر روز و هر ساعت بیش تر از روز قبل است و این کار را بسیار سخت می کند . این مسئولیت وقتی آسان می شود که ما به پشتوانه ی شما شاعران و داستان نویسان با وجود بعضی کارشکنی های اندک مصمم به راه خودمان ادامه دهیم.
از صمیم قلب و با تمام وجود از تمام کسانی که این خانواده ی بزرگ را یاری کردند تا هدف اصلی که تحقق و رسیدن به این روشنای نزدیک باشد سپاسگزاری می کنم.
سجاد سراجی
چهارده مرداد هزار و سیصد و هشتاد و هشت
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
پی نوشت ها :
وبلـاگ شخصی سـجاد ســراجـی